Son Yazılar

19 Ocak 2018 Cuma

Memurun, ödev yaptığı ilde ikamet etmesi gerekli mudur?
- İNTERNET GÜNLÜĞÜ yazdı. 0


Devlet memurlarının, ödev yaptığı il sınırları içinde oturma zorunluluğu var mı?

6245 sayılı Harcırah Kanununun "Tarifler" başlıklı 3. maddesinin (g) bendi aşağıdaki şekildedir.

"Memuriyet mahalli: Memur ve hizmetlinin esas görevli olduğu veya ikametgahının bulunduğu şehir ve kasabaların belediye sınırları içinde bulunan mahaller ile bu mahallerin haricen kalmakla birlikte yerleşim özellikleri bakımından bu büyük kasaba ve kasabaların devamı niteliğinde bulunup belediye hizmetlerinin götürüldüğü, büyükşehir belediyelerinin olduğu illerde ise il mülki sınırları içinde kalmak kaydıyla memur ve hizmetlinin belli başlı görevli olduğu ya da ikametgahının bulunduğu ilçe belediye sınırları içinde kalan ve yerleşim özellikleri bakımından tamlık talep eden yerler ile belediye sınırları haricen kalmakla birlikte mesken özellikleri bakımından bu yerlerin devamı niteliğindeki mahaller ve kurumlarınca sağlanan araç araçları ile gidilip gelinebilen yerleri;"

657 sayılı Devlet Memurları Kanununda devlet memurunun atama yaptığı ilde ikamet etmesini zorunlu kılan her hangi bir hüküm bulunmamaktadır. Ancak 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu "genel kanun" dur. Devlet memurlarının ödev yaptıkları kurumun teşkilat ve görevlerini düzenleyen kanunlar ve kanun hükmünde kararnameler de bulunmaktadır.

663 sayılı Afiyet Bakanlığı ve Emrindeki Kuruluşlarının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin; 55. maddesiyle, Sıhhat Bakanlığına, gerek kamuya ait gerekse özel kişi ve kuruluşlara ait tüm sıhhat kuruluşlarında çalışmakta olan her kademedeki sıhhat personeli için görevli olduğu sağlık durumu kuruluşunun bulunduğu ikâmetgâh yeri sınırları içinde ikamet etme mecburiyeti getirme yetkisi tanınmıştır. Bu mecburiyetin usul ve esaslarının ise Bakanlıkça belirlenmesi öngörülmüştür. Ancak Anayasa Mahkemesi 14.02.2013 tarihli ve E.2011/150, K:2013/30 sayılı kararı ile "Afiyet personeline çalıştığı yerde ikamet mecburiyeti getirilmesi hususu, Tüzük'nın 23. maddesinde düzenlenmiş yer alan "yerleşme ve seyahat hürriyeti" ile yakından ilgilidir. Bu madde, Tüzük'nın ikinci kısmının ikinci bölümünde düzenlenmiştir. Tüzük'nın 91. maddesi gereğince bu bölümde bulunan yargı ve hürriyetlerin KHK'lerle düzenlenmesi olası değildir. Açıklanan nedenlerle, dava konusu kaide Anayasa'nın 91. maddesinin birinci fıkrasına aykırıdır" gerekçesi ile 663 sayılı KHK'nın 55. maddesini iptal etmiştir.

Anayasanın "yerleşme ve yolculuk hürriyeti" başlıklı 23. maddesi aşağıdaki şekildedir.

"Herkes, yerleşme ve seyahat hürriyetine sahiptir. Yerleşme hürriyeti, suç işlenmesini önlemek, sosyal ve ekonomik gelişmeyi temin etmek, sağlıklı ve uyumlu kentleşmeyi gerçekleştirmek ve millet mallarını korumak; Seyahat hürriyeti, suç soruşturma ve kovuşturması sebebiyle ve kabahat işlenmesini önlemek; Amaçlarıyla kanunla sınırlanabilir. Vatandaşın yurt dışına çıkma hürriyeti, ama kabahat soruşturması ya da kovuşturması sebebiyle başat kararına bağlı olarak sınırlanabilir. Yurttaş sınır dışı edilemez ve yurda girme hakkından yoksun bırakılamaz."

Tüzük Mahkemesinin laf konusu iptal kararındaki gerekçe incelendiğinde Anayasanın 23. maddesinde düzenlenen yerleşme ve seyahat hürriyetinin ancak bir kanun ile kısıtlanabileceği Anayasanın 91. Maddesi uyarınca KHK'ların konusu olamayacağı sonucu ortaya çıkmaktadır.

neticede; 657 sayılı Devlet Memurları kanununda memurlara görev mahallinde ikamet zorunluluğu getiren bir hüküm bulunmamaktadır. Ancak devlet memurları; devir yaptıkları kurumların bağlı olduğu özel bir kanunda bu zorunluluğun bulunması halinde laf konusu kanun değişmediği ya da iptal edilmediği müddetçe kanuna uymakla hükümlüdürler.

« ÖNCEKİ YAZILAR
SONRAKİ YAZILAR »